آمریکا هم فرار کرد

ترامپ یک تاجر موفق است اما در سیاست، چنانکه دیدیم موفق نبود. او برای اینکه پیروز انتخابات 2020 شود، اقداماتی را انجام داد که هیچکدام کارآمد نبود و سرانجام جو بایدن پیروز انتخابات شد. یکی از کارهایی که ترامپ برای پیروزی در انتخابات 2020 انجام داد، امضای توافقنامه صلح با طالبان بود. ترامپ برای اینکه باز به قدرت برسد، آنقدر به طالبان پر و بال داد که همه به این نتیجه رسیده بودند که اگر دوباره ترامپ پیروز انتخابات شود، وی افغانستان را دو دستی تقدیم طالبان خواهد کرد.

چنانکه دیدیم ترامپ دوباره پیروز نشد و رقیب او جو بایدن به قدرت رسید. موفقیت بایدن خیلی از ناامیدی‌ها را از بین برد و بسیاری‌ها بخصوص افغانستانی‌ها از این پیروزی خوشحال شدند؛ زیرا گمان می‌رفت با پیروزی بایدن، میدانی که برای تاخت و تاز در سطح منطقه و حتی جهان به طالبان داده شده بود، از آنان گرفته می‌شود.

متاسفانه پیروزی بایدن هم چیزی را لااقل برای افغانستان تغییر نداد و ناامیدی‌ها دوباره بازگشت و حالا بیم و ترس بیش از پیش تشدید شده است. بایدن چندی پس از پیروزی‌اش در نطقی اعلام کرد که از افغانستان کاملا خارج می‌شود! گرچه هنوز هیچ چیزی قطعی نیست اما به نظر می‌رسد که این‌بار عزم امریکا برای رفتن جزم است و به احتمال خیلی زیاد ما تا چند ماه دیگر شاهد حضور هیچ سرباز آمریکایی در افغانستان نخواهیم بود.

با توجه به وضع وخیم امنیتی و سیاسی در افغانستان به جرات می‌توان گفت که حالا وقت خروج کامل آمریکایی‌ها نیست و اگر آنان واقعا بطور کامل بروند، به هم‌پیمان خود خیانت کرده‌اند. خروج کامل امریکا از افغانستان آنهم در شرایط نابسامان فعلی واقعا مصداق بارز خیانت است. گرچه هیچ یک از شهروندان افغانستان راضی نیست که امریکا برای همیشه در افغانستان بماند اما رفتن به این شکل هم باب میل هیچ یک از افغانستانی‌ها نیست.

در شرایطی که همه روزه در تمام افغانستان جنگ جریان دارد و در شهرهای بزرگی مثل کابل و هرات و مزار شریف و… حملات انفجاری و قتل‌های هدفمند به اوج خود رسیده و هیچکسی احساس امنیت نمی‌کند لازم است که امریکا ابتدا زخم ناسوری که می‌شود گفت خود ایجاد کرده، درمان کند یا لااقل مرهمی بر آن بگذارد، و بعد خارج شود و برود.

خروج امریکا در اوضاع و احوال فعلی مسلما مصداق بارز فرار است و امریکا هرکاری هم کند نمی‌تواند این فرار را یک خروج مسئولانه جلوه دهد. خروج در زمانی که دولت افغانستان با خطر سقوط مواجه است، آنهم بخاطر میدان دادن بیش از حد ترامپ به طالبان تروریست، بی‌مسئولیتی محض در قبال دولت و ملت افغانستان است.

آمریکا اگر برود و سرنوشت دولت و ملت افغانستان برایش مهم نباشد که گویا نیست، ثابت می‌کند که از بدعهدترینِ دولت‌هاست و نباید به آن تکیه کرد؛ زیرا اگر شرایط سخت شود، بدون در نظر داشت اوضاع و احوال هم‌پیمانان خود از منطقه بحران دور می‌شود و به حاشیه امن خود، می‌خزد.

آمریکایی که ادعا دارد پرچمدار دموکراسی در جهان است و هرلحظه دم از حقوق بشر و آزادی می‌زند، حالا دارد از کشوری فرار می‌کند که دموکراسی تازه در آن ریشه دوانده. جوانه نورسته دموکراسی را رها کردن و رفتن به این معناست که دموکراسی و حقوق بشر برای آمریکا فقط بهانه‌ای برای دخالت در امور دیگر کشورها و کسب منافع بیشتر است.

گرچه خروج آمریکایی‌ها به معنای پایان افغانستان نیست؛ اما بیم آن می‌رود که این خروج یا فرار زمینه‌ساز فروپاشی دولت و جنگ داخلی شود. عده‌ای هم بر این باورند که فرار آمریکایی‌ها از افغانستان سبب می‌شود که طالبان دوباره به قدرت برسند که این بعید است. بعید است که طالبان دوباره بتوانند بر کل افغانستان غالب شوند؛ چنانکه در گذشته نیز نتوانسته بودند بر صددرصد خاک افغانستان حاکم شوند. مردم فارسی‌زبان و غیرپشتون هیچ دل خوشی از طالبان و دوره سیاه این گروه مرتجع ندارند و لذا هرگز زیر بار ذلت نخواهند رفت و نخواهند گذاشت که طالبان در مناطق آنان حکومت کنند.

آمریکا فرار می‌کند و این فرار باید درسی برای ما باشد که دیگر به هیچ کشوری حتی اگر بزرگترین ابرقدرت دنیا باشد تکیه نکنیم. دولت و ملت افغانستان اگر در کنار هم باشند می‌توانند بر تمام مشکلات غلبه کنند. هیچ کشور آبادی بی‌سختی و مشکلات به جایگاهی که دارد نرسیده است. از اول معلوم بود که آمریکا روزی خواهد رفت؛ گرچه هیچکس توقع نداشت که آمریکا فرار کند.

بدون شک روزهای بدون آمریکا هم روزهای بدی نخواهد بود البته اگر ما تصمیم بگیریم که روزهای خوبی داشته باشیم. یقیناً روزهای بدون طالبان روزهای خوبی‌ست که اگر اقوام غیرپشتون و حتی پشتون متحدانه با افکار طالبانی مبارزه کنند، این روزها را تجربه خواهیم کرد.

Spread the love

ممکن است بپسندید...

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *